De Fransman Alexis Contin was afgelopen weekend verantwoordelijk voor het laatste eremetaal in het rijtje successen van Team LottoNL-Jumbo. De 30-jarige schaatser pakte de zilveren medaille op de massastart. Een verrassende uitslag, omdat het niet vanzelfsprekend was dat hij de WK Afstanden zou halen.

Na een goede zomer moest Contin zich, begin december, afmelden voor de World Cup in Heerenveen. Vanwege de ziekte van Graves werkt zijn schildklier niet optimaal. Na een onderzoek is besloten om onder het mes te gaan en zijn schildklier te verwijderen. Een ingreep waar hij maanden van moest herstellen. Dat zijn herstel goed is gegaan bewees de Fransman tijdens de WK Afstanden. Op de vijf kilometer werd hij 10e en drie dagen later pakte hij zilver bij de massastart.

“Ik ben erg blij, ik was al erg gelukkig met mijn vijf kilometer, maar die zilveren medaille is echt bijzonder”, Contin begint te beseffen dat hij zijn blessureleed achter zich kan laten. “Na de operatie, twee maanden geleden, was er weinig van mij over. Het was niet gemakkelijk om terug te komen op het niveau dat ik had. Twee maanden geleden had ik niet durven dromen dat ik op dit moment dit niveau kon halen. Zelfs twee weken geleden was daar zeker geen sprake van.”

Volgens Contin steunde de ploeg hem volledig gedurende zijn comeback. “De ploeg heeft mij de tijd gegeven en ik heb veel met Jac Orie overlegd.” Contin ging mee op trainingskamp naar Collalbo om zich in extremis klaar te stomen voor de WK Afstanden. Collalbo was erg zwaar, ik geloofde op dat moment niet dat ik de op de WK afstanden zilver zou kunnen winnen. Na vijf dagen trainen was ik helemaal op. Ik was te zwak om nog te fietsen of zelfs op het ijs te staan.”

Samen met het begeleidingsteam gingen ze met een open vizier naar Korea, het kon alle kanten op. “We hadden geen idee wat het ging worden. Ik wist dat niet, maar ook Jac kon niet zeggen wat ik op de WK Afstanden kon bereiken.” Het toernooi startte voor de meervoudige wereldkampioen inline skaten met de vijf kilometer. “We hadden besproken dat een 6,25 een mooie tijd zou zijn om mee terug te komen. Ik reed een 6,18 en voelde meteen dat het goed was. Mijn conditie was in orde en ik wist dat ik met deze vorm een rol van betekenis kon spelen op de massastart.”

Contin moest wachten tot en met de laatste dag om opnieuw in actie te komen. Na de successen van zijn teamgenoten, had hij de eer om het toernooi voor Team LottoNL-Jumbo af te sluiten op de massastart. “Voor de wedstrijd veel met de Franse bondscoach en Jac besproken wat er mogelijk was en wat ik moest doen. Ik moest vooral slim rijden en alles geven om mee te kunnen doen voor het podium. Na een paar ronden reed de kopgroep weg en wist ik dat ik erheen moest rijden. Als ik toen niet de oversteek kon maken was mijn race voorbij geweest.” Het peloton viel stil en de kopgroep mocht het uitmaken voor de winst. “Het was een bijzondere wedstrijd. Zo’n massastart op een groot kampioenschap is niet te vergelijken met een race op een ander toernooi. Iedereen keek naar elkaar en de kopgroep bleef weg.”

Voor Contin was het in de finale belangrijk om weg te komen en solo over de streep te gaan. Alleen dan zou hij kans maken om te winnen. “Met nog 5 a 6 ronden te gaan wist ik dat ik moest aanvallen om te kunnen winnen. Ik viel aan en alleen Joey Mantia kon mij volgen. In de laatste ronde liet hij zien dat hij sterker was. Hij won de race en ik finishte er net achter. In een normaal seizoen zou ik niet tevreden zijn met zilver, maar na alle blessureleed is dit echt super.”