Dylan Groenewegen is vierde geworden in de straten van Amilly, achter winnaar Sonny Colbrelli. Team LottoNL-Jumbo revancheerde zich in de regenachtige tweede etappe van Parijs-Nice. De ploeg reed attent mee van voren en kon Groenewegen goed af zetten voor de sprint. 

“Het was een eerlijke koers. Je ziet het aan de uitslag, er staan namen bij die je nooit in massasprints ziet. Na zo’n zware koers gaat het erom wie er nog het meeste over heeft”, aldus een verkleumde Groenewegen. “In de waaiers had ik het niet echt koud, vooral tijdens die laatste twintig kilometer was het erg zwaar. Die omstandigheden zijn voor iedereen hetzelfde, dus dat mag geen excuus zijn. Het zat redelijk dicht bij elkaar en dan moet je soms een beetje geluk hebben. Desondanks ben ik blij met de vierde plaats na zo’n zware koers.”

De etappe van 195 kilometer startte ‘s ochtends in een regenachtige Rochefort-En-Yvelines. Kort na de start begon het te sneeuwen en al snel was duidelijk dat dit opnieuw een loodzware dag ging worden. Tijdens de eerste twee uur reed het peloton honderd kilometer en was de groep in verschillende waaiers uiteengevallen. Team LottoNL-Jumbo reed attent en had telkens genoeg mannen in de eerste groep.

“We hebben vandaag als ploeg sterk gereden. Gisteren was het niet goed en dat moeten we snel vergeten. Vandaag hebben we het omgedraaid in positieve energie. Ik voel mij sterk en ik kijk uit naar morgen. We moeten dit vasthouden.”

Wynants attent van voren

Met nog vijftig kilometer te gaan, kwamen de eerste waaiers bij elkaar en ontsnapten er zes renners. Maarten Wynants zat namens Team LottoNL-Jumbo in deze eerste groep.

“Het was de hele dag koers. Na tien kilometer brak het al en daarna was het continu vechten om mee te zitten. Gisteren zat alles tegen, maar vandaag waren we erop gebrand om revanche te nemen”, aldus een aanvallend rijdende Wynants.

“Op een gegeven moment zat ik samen met Timo Roosen in de eerste waaier, maar met Groenewegen in de groep erachter was het niet aan ons om die groep draaiend te houden. De groepen kwamen bij elkaar en een aantal mannen sprongen weg. Ik ben meegegaan, maar met de tegenwind was het lastig om vooruit te blijven. Phillipe Gilbert bleef alleen over en ik was te laat om in zijn wiel te springen. Toen heb ik mij af laten zakken en meegeholpen in de achtervolging.