Tijdens de tweede etappe van de Vuelta al Pais Vasco is Paul Martens als vijfde geëindigd. In de straten van Eltziego werd hij in de laatste meters voorbij gesprint door onder anderen winnaar Michael Albasini. Klassementsmannen George Bennett en Primoz Roglic kwamen ook in het peloton over de streep.

“Het zou ideaal zijn geweest als er nog een ploeggenoot in mijn wiel had gezeten. Dan zou het perfect zijn uitgekomen", aldus Paul Martens. “In de laatste kilometer ging Tosh Van der Sande aan en toen ben ik er achteraan gegaan. Je weet dat er met zo’n finish bergaf niet heel veel meer overheen komen.”

Martens haalde Van der Sande in en kwam met een behoorlijke voorsprong door de laatste bocht. “Ik wist dat het een flauwe bocht naar rechts was, maar toen ik een pijl naar links zag, twijfelde ik even. Ik remde een beetje en toen was ik mijn voorsprong kwijt. Het is niet evident om nog helder na te denken als je met zeventig kilometer per uur een dorpje in duikt. Het is ontzettend balen. Het heeft mij waarschijnlijk de overwinning gekost.”

Het was knap dat Martens tot het allerlaatste moment mee kon dingen naar de etappezege. “Ik heb vandaag veel energie gestoken in het voorin houden van Bennett en Roglic. Ik heb de hele dag op kop gereden, dus fris was ik niet meer. Maar als je dan in zo’n situatie terecht komt, moet je zeker meesprinten. Het was een hectische dag. Het ging niet hard vanwege de tegenwind, maar er waren ontzettend veel ploegen die elkaar opjutten. Het was constant vechten om voorin te blijven. We hebben dat als ploeg perfect gedaan en het is vooral hulde aan Bert-Jan Lindeman. Hij effende het pad voor een perfecte lead-out.”

“Er had meer in gezeten”

Ook ploegleider Grischa Niermann spreekt over een zenuwachtige dag. “Er was een kans op waaiers. Daarom was Frans Maassen vooruit gereden om de lastige punten door te geven. Ik denk dat meer ploegen dat idee hadden, want het was constant vechten om voorin te blijven.” Niermann baalt dat het werk niet beloond werd. “We hadden vandaag drie mogelijkheden om de rit te winnen. Als Martens niet remde, had hij waarschijnlijk gewonnen. Daarnaast hadden Enrico Battaglin en Juan José Lobato een grote kans gehad als zij in het wiel van Martens waren gebleven. We hebben onze mogelijkheden niet benut en dat is erg jammer.”