“Het was een snelle en lange sprint”, verklaarde Groenewegen. “De benen waren niet honderd procent vandaag. Mijn benen voelden al best wel gaar toen ik in het wiel van Kristoff kwam. Toen ik uiteindelijk ging sprinten, waren ze nog wel oké. Misschien moet ik iets eerder gaan staan. Moet ik gewoon gaan sprinten en zien waar het schip strandt." 

De Amsterdammer vervolgt: "Ik wil het graag perfect doen. Misschien moet ik gewoon denken dat anderen ook weleens moe worden. Je wilt altijd meer en daar gaan we ook voor. Kittel en Démare zijn heel sterk op het moment. We blijven het proberen. Eerst de aankomende twee dagen overleven en dan ga ik sprinten voor wat ik waard ben.” 

“We wilden goed zitten op vijf kilometer van de meet”, zei Timo Roosen. “Dat ging goed, maar het kostte veel kracht en daar brand je ook weer mannen mee op. Vanaf daar ging het mis. Omdat je niet meer met alle mannen bent, moet je proberen te profiteren van andere treintjes. Het was lastig om daar tussen te komen. Als het niet goed loopt, kun je jezelf natuurlijk iets verwijten. We moeten dat laatste stuk beter doen.” 

“We raakten elkaar kwijt”, analyseerde Tom Leezer de hectische finale. “Ik heb eerst gewacht. Daarna ben ik naar achteren gezakt om Dylan te zoeken. Uiteindelijk had ik beter kunnen blijven zitten. Nu zakte ik naar achter en schoot hij langs me heen. Zo kon ik hem uiteindelijk nog niet helpen. Dat was zonde.” 

Volgens Leezer was de etappe van vandaag heel anders dan de etappe van gisteren. “Het was ontzettend zenuwachtig. Met zijwind en klassementsrenners die bang waren dat het op de kant ging. Op tachtig kilometer was het al semi-oorlog. De laatste vijf kilometer kregen we nog een keer zijwind en dan krijg je uiteindelijk ook een andere sprint. Het eerste gedeelte van de etappe ging niet heel snel vandaag. Dat hebben we in de tweede honderd kilometer wel goed gemaakt.”