De wielrenners van Team LottoNL-Jumbo zijn vol overgave in de aanval gegaan tijdens de vijftigste Amstel Gold Race. De jonge Timo Roosen zat in de vroege vlucht en in de finale liet Kelderman zich zien. Het leverde geen top-10 plaats op. Wereldkampioen Michal Kwiatkowski (Etixx-Quick Step) won.

Het was van het begin af aan duidelijk dat Team LottoNL-Jumbo zich wilde tonen in de Nederlandse klassieker, die van tevoren als een thuisrace werd gezien. Jongeling Timo Roosen zette daarvoor de toon door in de vroege ontsnapping te zitten. “Het was voor mij ook goed om in de kopgroep te zitten”, gaf hij na afloop aan. “Er stond redelijk veel wind, dat maakte het extra zwaar. In het peloton wordt er hard gereden op de klimmetjes en gaat het tussendoor wat rustiger aan. In de kopgroep kun je wat beter je krachten verdelen.”

Teamprestatie
Ploegleider Merijn Zeeman was zeer tevreden met die aanvallende instelling en ook de manier waarop de ploeg vervolgens voor Wilco Kelderman en Paul Martens werkte sprak hem aan. “Het ging precies hoe we het wilden”, zei Zeeman. “Het feit dat Wilco op het juiste moment mee kon springen, was een teamprestatie. Het is een enorm gevecht om op dat punt in de wedstrijd vooraan te zitten. Ik was er heel erg blij mee dat het ook lukte.”

Wereldkampioenschap
Zijn poging was voor Kelderman ook een moment waarop hij kon afrekenen met zijn pech in deze fase van het seizoen. “Ik voelde me heel goed”, verklaarde de Nederlandse klimmer. “Ik startte met veel moraal aan deze koers. Ik zat te wachten op het punt dat ik mee kon in de aanval. Met het Nederlandse publiek op de klimmetjes, voelt deze wedstrijd bijna als een wereldkampioenschap voor ons.” Kelderman maakte vervolgens een inschattingsfoutje in een van de afdalingen. “Ik wist dat er grind lag, maar dacht er niet goed over na door de adrenaline. Ik voelde m’n wiel wegglijden en daardoor moest ik wel rechtdoor sturen, omdat ik anders zou vallen.”

Favoriete koers
Toen het hem vervolgens niet lukte om op de Keutenberg vooraan terug te keren, zat er niets anders op dan alle pijlen op Paul Martens richten. “Dat heeft de ploeg uitstekend gedaan”, zei de Duitse kopman. “We zaten op alle punten goed en iedereen heeft mij goed in positie gehouden. Ook bij mijzelf ging het zes uur 25 minuten lang heel goed. In de laatste drie kilometer schoot ik echter volledig in de kramp. Dat is een grote teleurstelling voor me. De Amstel Gold Race is mijn favoriete koers en dit was de eerste keer dat ik de kopman was. Dan is het dubbel jammer dat ik het niet kon afmaken, zeker omdat we als ploeg zelden zo’n goede Amstel Gold Race hebben gereden als vandaag.”